قصصى

  بعد شهرين .....؛ عصرية يوم صيفى حار و رطب قاعد على القهوة و معايا راجل عجوز على المعاش إتعودت أقعد معاه أخد رأيه و أسمع حكاويه الراجل إسمه عم سمير سكرتير محكمة على المعاش الدنيا علمت على صحة جسمه لكن صحة عقله بومب ؛ عنده خبرة كبيرة فى الحياة من واقع اللى شافه فى المحاكم  عم سمير : شفت اللى حصل مع تامر سواق الميكروباص ؟ انا : لا عم سمير : مراته إتسرب لها فيديوهات و صور و هى مع راجل غيره و المنطقة كلها شافتها أنا : يا نهار إسود  ؛  إزاى الكلام دا ؟ عم سمير : زى ما بقول لك كدا  أنا : هى الدنيا مشيت بضهرها ولا إيه دا تامر نسوانجى أستاذ مفيش واحدة تستعصى عليه عم سمير : ما هى الدنيا كدا داين تدان  اللى ينقر فى حيطان الناس يلاقى اللى ينقر فى حيطته أنا : بس إزاى تعمل كدا دا تامر مش ناقصه حاجة شاب وسيم حالته ميسورة و شيك فى لبسه عم سمير : مش شرط يكون ناقصه حاجة ممكن تكون عشقت  ؛ أو حبت ترد له الخيانة بالمثل  ؛ تعددت الأسباب و الكارما لا تنسى و لا تغفر الكلام كان نازل عليا زى دش المية البارد فى عز الشتا  و اللى عملته مع هايدى عمال يتكرر قدامى ؛ إستئذ...